Featured

Help, ik heb Diabetes

Om jullie een beeld te geven hoe het proces bij mij is gegaan voordat ik de diagnose Diabetes kreeg wil ik graag deze blogpost maken.

Ik was namelijk vrij ‘oud’ toen ik de diagnose Diabetes type 1 kreeg. Vaak krijg je die diagnose namelijk al als je kind bent, ik niet!

Het is Juni 2019 wanneer ik uit het niets opeens moeite krijg met ademen. Ik woon net samen met mijn vriend. Na een aantal dokters-bezoekjes en heel wat medicatie was mijn zuurstof gehalte zo laag dat de dokter besluit dat ik per direct naar het ziekenhuis moet.
Daar word ik gelijk geholpen en wordt er besloten dat ik opgenomen moet worden. Eenmaal in het ziekenhuis wordt er bloed geprikt op van alles en nog wat.. Daar komt opeens een torenhoge bloedsuiker uit van 32! Normaal hoort een glucosewaarde tussen de 4-9 te zitten, dus dat was echt veel te hoog. In het begin dachten ze nog dat het door de Prednison kwam die ik slikte voor de benauwdheid. Een hoge glucose waarde is namelijk een bijwerking van dat medicijn. Na enkele dagen insuline spuiten vanuit het ziekenhuis krijg ik opeens mijn eigen Diabetes kit.. En is het duidelijk dat ik er niet meer vanaf kom. Vanaf dat moment ben ik officieel een diabetes patiënt. Het was voor mij enorm raar en schokkend want ik lag toch in het ziekenhuis omdat ik zo benauwd was? Opeens kreeg ik er een hele andere diagnose bij.

De benauwdheid blijft en ik lig aan het zuurstof en word een aantal keer per dag verneveld. Niemand weet waarom ik zo benauwd was. Uit eindelijk komt eruit dat het een astma aanval is, maar niet bekend waardoor die is ontstaan. Ook de Diabetes blijft natuurlijk.

Ik leer zelf insuline spuiten en mijn glucose meten, wat een hele rollercoaster was, want wat is het ingewikkeld om insuline te spuiten en het was (en is) nog steeds enorm zoeken naar de hoeveelheid eenheden die ik moest spuiten.

Het gaat dan ook met ups en downs, mijn glucose waarde blijft te hoog, maar mijn zuurstof gehalte is weer goed, dus ik mag naar huis.
Daar begint het pas echt, want vanaf dat moment moet ik op eigen benen staan en dealen met de diabetes en dagelijkse impact.

De doktoren gingen er eigenlijk vanuit dat het Diabetes type 2 is want dat komt wel vaker voor op latere leeftijd meestal bij ouderen maar ook wel eens bij jongvolwassenen. Niets is minder waar. Het is Diabetes type 1 en ik kom er dus echt niet meer vanaf en mijn alvleesklier is gewoon kapot.

Gelukkig komt er een Freestyle Libre op de markt en krijg ik die in mijn arm. Dat ding zorgt ervoor dat ik niet meer steeds in mijn vinger hoef te prikken maar ik met mijn telefoon kan scannen wat de glucose waarde is. Wat een opluchting, want mijn vingers waren enorm kapot van het vele prikken.

Vanaf dat moment is de dagelijkse strijd met Diabetes begonnen.

Samen met mijn vriend in het ziekenhuis

Dit is mijn verhaal rondom hoe ik Diabetes kreeg. Later wil ik hier meer posts aan wijden, maar voor nu is dit het.

Liefs, Irene.

Oor operatie.

Na maanden met oorpijn, oorontsteking die niet over wilde gaan en heel wat antibiotica kuren een ontregelde diabetes en veel geduld.. Was het 27 Juli dan eindelijk zover. Ik werd geopereerd aan mijn oor. Een sanering operatie en het weghalen van de Cholesteatoom.

Maar bijna ging de operatie niet door. Met bloedprikken waren we er namelijk achter gekomen dat mijn schildklier veel te traag is en dan is opereren niet altijd veilig, de vrijdag voor de operatie kwamen ze daar mee.. En ik zou maandag pas horen of de operatie dinsdag door zou gaan maar moest er vanuit gaan dat de kans klein was.
Na een weekend vol in spanning, kreeg ik de verlossende woorden dat de operatie toch door mocht gaan!

Dinsdag de 27ste was het zo ver. Mijn vader bracht mij samen met Koen en mijn moeder naar het ziekenhuis, vanwege C mocht niemand mee naar binnen wat ik enorm lastig vond. Gelukkig ging alles vrij snel en na een uur lag ik al op de OK.

De operatie zelf heeft 4 uur geduurd, ik heb wel aan de beademing moeten liggen omdat zelfstandig ademen lastig was (vanwege de astma)
maar verder is het allemaal goed gegaan.
Om 18:00u. in de avond mocht ik dan ook weer naar huis en kon het spannende herstel beginnen.

Vanwege mijn diabetes is de kans namelijk enorm groot dat er complicaties komen..

Na de operatie in de auto naar huis.

Wordt vervolgd.

Liefs,
Irene.

Over Irene Desiree

Mijn website wordt een veilige haven voor iedereen. Een plek waar je herkenning gaat vinden, tips krijgt en hopelijk inspiratie uit haalt.

Vanaf mijn 15de kamp ik al met mentale klachten en heb inmiddels al enorm veel behandelingen gehad en ben inmiddels een echte ervaringsdeskundige, al zeg ik het zelf. Dat ik nu ga inzetten om jou wellicht te helpen. Met vallen en opstaan kwam ik er altijd weer bovenop.
Wel liep en loop ik er vaak tegenaan dat mentale gezondheid nog steeds een taboe lijkt te zijn. Die wil ik graag doorbreken. Een gebroken been mag toch ook uitgebreid besproken worden? Waarom zouden we het er dan niet over hebben dat je bijvoorbeeld depressief bent, overprikkelt of angstig bent ..

Naast het stukje mentale gezondheid ga ik het ook hebben over mijn diabetes en hoe ik daar mee om ga in het dagelijks leven, review ik boeken en ga ik je een kijkje in mijn leven geven.

Mijn doel is je te helpen en je de steun bieden die je in je omgeving misschien niet krijgt, maar nog belangrijker: samen met jou alle taboes doorbreken! Maar je gaat ook luchtigere dingen zien zoals boeken, fotografie, en mijn journey om of te vallen en alles wat daarbij komt kijken.

Liefs,
Irene.